(لهجه یا نیمه گیلکی رامسری)
رامسر به خاطر موقعیت خاص جغرافیایی خود و قرار گرفتن میان گیلان و مازندران،دارای لهجه ای گیلکی است که آن را از گویش مردم گیلان و مازندران متمایز می سازد.گرچه مردم غرب مازندران لهجه خود را گیلکی می دانند.و گفته رابینو نیز موید این مطلب است که می گوید:مردم تنکابن گیلکی صحبت می کنند اما باید به این نکته اذعان کرد که تفاوتهایی ولو ناچیز میان آن و لهجه گیلکی باید قایل شد.
دکتر صادق کیا می نویسد:در سرزمینی که امروز مازندران خوانده می شود به گویشی سخن می گویند که به نام مازندرانی شهرت دارد و نویسندگان پیشین آنرا طبری خوانده اند.مازندرانیان خود را گیلک یا گیل و زبان خود را گیلکی می دانند.
در سراسر مازندران به یکسان سخن نمی گویند و اگر از دهی به ده دیگر که نزدیک آن است برویم،فرقهای بسیار جزیی است که در زبان پدید می آید.
موید گفته آقای دکتر صادق کیا اختلافات جزیی است که در گویش مردم گلیجان،چالکرود،ساداتمحله،رامسر،چابکسر و قاسم آباد که تقریبا از لحاظ لهجه و واژه ها خیلی به هم نزدیکند وجود دارد.
بقيه مطلب در ادامه متن